20. Por. teraz Kolbuszewskiego, Postyllografja polska XVI i XVII w., mian. str. 57 i 60. [przypis autorski]
21. Korespondencja Zebrzydowskiego, wyd. Wisłocki, nr. 377. [przypis autorski]
22. Polonus scripsi Polona lingua et ad Polonum (łac.) — Jako Polak pisałem w polskim języku i dla Polaka. [przypis edytorski]
23. res sacras vernacula lingua imprimi debere negant (łac.) — uważają, że treści religijne (święte) nie powinny być drukowane w języku narodowym. [przypis edytorski]
24. Przekład czterech ewangelistów Seklucjana, lub raczej Murzynowskiego, wyszedł w Królewcu w r. 1551. W przedmowie do Zygmunta Augusta czytamy, że jedną z chwał tych rządów jest to, „że się dopiero za W. K. M. panowania otworzyło słowa Pańskiego językiem polskim drukowanie”. [przypis autorski]
25. Brückner, Język polski i jego historja, cz. I, str. 80–81. [przypis autorski]
26. W egzemplarzu Bibljoteki Czartoryskich, str. 203. [przypis autorski]
27. coram clericis saporem suavitatis non habet (łac.) — w oczach kleru nie ma smaku słodyczy. [przypis edytorski]
28. Długosz, Liber beneficiorum, I, 261. [przypis autorski]
29. Por. Lecoy de la Marche: La chaire franc. au moyen âge, Paris 1886, str. 263, i moją Historję Uniw. krak. I, 285 i nast. [przypis autorski]