30. Długosz, IV, 530. [przypis autorski]
31. quod polonice... (łac.) — to po polsku... powiedział, jakby ta mowa do samych Polaków odnosiła się, nie jednak do obcych, którzy byli obecni; tak, a co więcej Samuel wówczas zgodnie z posiadaną wizją, chwalił króla polskiego pośród Polaków słowami polskimi. [przypis edytorski]
32. Por. Baliński, Pamiętniki o królowej Barbarze, I, 219 i 222. [przypis autorski]
33. Acta Tomiciana, III, 445. [przypis autorski]
34. Cytuję według wyd. z r. 1564. — Ułoga, tyle co nałóg, niedomaganie. [przypis autorski]
35. Por. Voigt, Die Wiederbelebung des klass. Alterthums II, 422. [przypis autorski]
36. quarum memoriam nolumus transferre ad posteros (łac.) — których pamięci nie chcemy zachować dla potomnych. [przypis edytorski]
37. Korespondencja Zebrzydowskiego, wyd. Wisłocki, nr. 377. [przypis autorski]
38. Pismo Hozjusza czytamy w Hosii Epistulae, nr. 1508. Objaśnienie historyczne tego starcia, które nas wyłącznie pod względem literackim zajęło, dał prof. Kot w dziele Andrzej Frycz Modrzewski, Kraków 1919, str. 139–140 i 142. [przypis autorski]
39. W Defensio verae Translationis corporis catechismi in linguam polonicam (rękopis w archiwum państw. w Królewcu, nr. 207). [przypis autorski]