skoro nie został żal po niczem2 — —
napisy trumien są zatarte,
blask lamp grobowych nie był Zniczem.
Jak obcy po przeszłości chodzę,
w tę i w tę stronę zwracam głowę,
a to są przecie3 tu, przy nodze,
krwi mojej rzeki koralowe.
Wstrzymam się, idę i znów stanę,
jakbym nie wiedział, gdziem wniósł głowę —
a to są przecie w bród rozlane