Któż nam powróci...

Któż nam powróci te lata stracone

Bez wiosennego w wiośnie życia nieba?...

Wołają na nas, że w złą idziem stronę

Precz o świat troskę rzucając powinną¹,

A czy pytają się nas, co nam trzeba,

I czyśmy mogli obrać drogę inną?

Kto z was policzył te gorzkie godziny

Daremnych pragnień, żrących naszą duszę?

Kto zmierzył smutku naszego głębiny