Na Anioł Pański

by Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Coś się w niej skarży, coś tak żali...

Płynie i płynie, aż gdzieś ginie,

Traci się⁴ w górach i w obłokach,

I już nie wraca nigdy fala,

Co taka smutna stąd odchodzi...

Przepada kędyś⁵ w mórz głębinie

I już nie wraca nigdy z dala...

Na Anioł Pański biją dzwony,

Niech będzie Maria pozdrowiona,

Niech będzie Chrystus pozdrowiony...