na liściach kwiatów kładą i w niebiosach oczy
utkwiwszy, nieruchome leżą na wód fali —
a kędyś błyszczą chłodnym, twardym blaskiem stali
oczy morskich potworów wśród wodnych roztoczy2
i jak gwiazdy po ciemnej topieli się suną.
Przypisy:
1. długoruny (neol.) — o długich włosach. [przypis edytorski]
2. roztocze — tu: ogrom, coś co się szeroko rozpościera. [przypis edytorski]