857. PPZ, s. 185, 241. [przypis autorski]
858. Żeromski, Stefan (1864–1925) — pseud. Maurycy Zych, Józef Katerla; prozaik, dramaturg, publicysta. Współtwórca i pierwszy prezes Związku Zawodowego Literatów Polskich, w 1924 założył oddział polskiego Pen Clubu. Główna tematyka jego pisarstwa to krzywda społeczna, zacofanie cywilizacyjne warstwy chłopskiej, etyczny obowiązek walki o sprawiedliwość i postęp, więź z tradycją walki narodowowyzwoleńczej, tematy historyczne związane z powstaniami, walka z rusyfikacją. Stworzył swoisty dla swego pisarstwa wzór bohatera, samotnego inteligenta-społecznika, który podejmuje zmaganie o dobro ogółu, a odrzuca przy tym szczęście prywatne. Napisał m.in.: Popioły, Przedwiośnie, Rozdziobią nas kruki, wrony, Różę, Syzyfowe prace, Urodę życia, Wierną rzekę, Ludzi bezdomnych. [przypis edytorski]
859. S. Piołun-Noyszewski, Stefan Żeromski. Dom, dzieciństwo, młodość, Warszawa 1928, s. 267. [przypis autorski]
860. S. Żeromski, Dzienniki, t. IV: Warszawa 1965, s. 98. [przypis autorski]
861. Tamże, t. II: Warszawa 1954, s. 588. [przypis autorski]
862. PPZ, s. 151. [przypis autorski]
863. S. Żeromski, Pisma. Pod redakcją S. Pigonia, t. VHI: Ludzie bezdomni. Warszawa 1947. s. 337–338. [przypis autorski]
864. kort — rodzaj tkaniny wełnianej. [przypis edytorski]
865. Tamże, s. 344–345. Pozagrobowa dyskusja poetycka [przypis autorski]
866. J. Słowacki, Dzieła, Wrocław 1952, t. V, s. 238. [przypis autorski]