Liryka, liryka, tkliwa dynamika

by Konstanty Ildefons Gałczyński

niech epitaphium mi napiszą:

TU LEŻY MAGIK I MAŁPISZON,

pod spodem taki tekst:

«Liryka, liryka,

tkliwa dynamika,

angelologia

i dal».

Pierwodruk: „Od A do Z” (dodatek do „Dziennika Polskiego”) 1946, nr 6.

Przypisy:

1. harfa eolska — znany od starożytności, popularny szczególnie w okresie romantyzmu instrument muzyczny składający się z prostokątnego pudła rezonansowego i pionowo rozpiętych na nim jelitowych strun, ustawiany w ogrodach lub parkach (niekiedy nad brzegiem morza), by ruchy powietrza pobudzały harfę do wydawania dźwięków; nazwa nawiązuje do imienia boga wiatrów z mit. gr. Eola; harfa eolska stanowi synonim poezji, szczególnie tej zakorzenionej w związkach z naturą. [przypis edytorski]