Niebo się rzeką rozlewa błękitną,
Miłością wzbiera wielkie serce świata,
A ludzkie serca tak jak kwiaty kwitną.
Zbierzmy, dziewczynko, kolorowe kwiatki,
Co przystroiły wszystkie łąki boże,
Potem je zanieś na grób swojej matki,
A ja tę książkę obok nich położę.
Mateczka twoja cicho się obudzi,
Potem czym prędzej twe przeczyta dzieje,
A gdy się dowie, żeś wśród dobrych ludzi,