272. luby (daw.) — miły, kochany. [przypis edytorski]
273. kantata — uroczysty utwór wokalno-instrumentalny. [przypis edytorski]
274. baczność — tu: uwaga, czujność. [przypis edytorski]
275. molowa tonacja (muz.) — tonacja w skali molowej, smutnej. [przypis edytorski]
276. Jenialkiewicz, Ambroży — główny bohater komedii Aleksandra Fredry Wielki człowiek do małych interesów: galicyjski szlachcic, przekonany o własnym talencie organizatorskim, ma genialne plany i pomysły i we własnym mniemaniu realizuje je z powodzeniem, jednak w rzeczywistości kończą się porażką; jego nazwisko zostało utworzone od przymiotnika jenialny (daw.: genialny). [przypis edytorski]
277. bengalski ognień — sztuczne ognie, fajerwerki. [przypis edytorski]
278. naturalista (daw.) — badacz natury, przyrodnik. [przypis edytorski]
279. taki, co sprzedaje grzebienie i mydełka — po wsiach krążyli dawniej wędrowni sprzedawcy różnych drobnych przedmiotów. [przypis edytorski]
280. Anioł Pański, Zdrowaś Maria — katolickie modlitwy maryjne. [przypis edytorski]
281. Sokrates (469–399 p.n.e.) — filozof grecki, nauczyciel Platona; stosował metodę żywego dialogu, dysputy jako sposób dochodzenia do prawdy; oskarżony o niewyznawanie bogów uznawanych przez państwo i demoralizację młodzieży, skazany na śmierć przez wypicie trucizny. [przypis edytorski]