292. drapichrust (pot.) — włóczęga, łobuz. [przypis edytorski]
293. tałatajstwo — hołota, hałastra. [przypis edytorski]
294. epistoła (daw., z łac. epistola) — list; dziś: długi, nudny list. [przypis edytorski]
295. rejwach (pot.) — hałas, zgiełk. [przypis edytorski]
296. legumina — rodzaj deseru, słodka potrawa na mące, np. kisiel, budyń czy pudding. [przypis edytorski]
297. kongregacja — z łac. congregatio: zgromadzenie; daw.: stowarzyszenie religijne lub świeckie; dziś: komisja kardynalska kurii papieskiej, zjazd duchownych a. katolickie zgromadzenie zakonne, w którym składane są jedynie proste śluby. [przypis edytorski]
298. Habent sua fata libelli (łac.) — Książki mają swoje losy (sentencja będąca fragmentem cytatu z Terencjanusa Maurusa z II w. n.e.). [przypis edytorski]
299. Habent sua fata epistulae (łac.) — Listy mają swoje losy. [przypis edytorski]
300. Pon mi razy dwa nie powi (gw.) — Pan mi dwa razy nie powie (nie musi mówić); Stanisław Wyspiański, Wesele, akt II, scena XXV (słowa chłopa Czepca, pisarza gminnego, do Poety z miasta). [przypis edytorski]
301. cielęce lata — wczesna młodość. [przypis edytorski]