— Eh, gouverneur. Laisse donc ça.371
— Ale nie. Grand capitaine. Représailles. Protestants.372
— Eh, c’est pour moi373.
To antyfaszystowski dziennikarz amerykański. Bardzo zajmuje się historią, nie zna jej wcale.
— Mówisz, że to taki faszysta dzisiejszy.
— Niech ci będzie. Mets le374.
„Bomby faszystów spaliły pałac księcia Alby, faszysty z dziada pradziada” — widzę już ten piękny tytuł. Ale Francuz pyta, a tymczasem audytorium rośnie:
— Et le palais?375
— Wiek siedemnasty — recytuję jak z Baedekera. (Bo też w rzeczy samej, z Baedekera, przeczytanego niedawno).
— Ce n’est pas du temps des Maures?376 — pyta ktoś zawiedziony i nie notuje.