— Czy ty twierdzisz, że rak ma najpiękniejsze oczy ze wszystkich stworzeń?
— Z całą stanowczością — rzekł Sokrates — bo i co do siły są przez naturę doskonale wyposażone.
— Już dobrze. A czyj nos piękniejszy, twój czy mój?
— Ja myślę, że mój, jeśli bogowie dali nam nosy w tym celu, by wąchać. Gdyż twoje nozdrza są zwrócone ku ziemi, tymczasem moje są rozwarte na wszystkie strony, skutkiem czego mogą przyjmować zewsząd dochodzące wonie.
— Więc perkaty nos piękniejszy od prostego? Jakże to?
— Bo nie stawia przed oczyma żadnej zasłony, lecz pozwala im widzieć do woli, nos zaś wysoki jakby na przekór buduje między oczyma przegradzającą ścianę.
— W takim razie — rzekł Krytobul — jeśli chodzi o usta, poddaję się; jeżeli bowiem są stworzone do odgryzania, to potrafisz odgryźć znacznie większy kęs niż ja.
— A ponieważ mam grube wargi, to bardziej miękkie można na nich wyciskać pocałunki niż na twoich.
— Jak się zdaje, to ja wedle twych słów mam jeszcze brzydsze usta niż osioł.
— A czyż nie stanowi dowodu, że jestem piękniejszy niż ty, ta okoliczność, że i najady179, boginie przecież, rodzą sylenów, podobniejszych do mnie niż do ciebie?