Rękami koło siebie macał jej po ziemi;

Ale poczuwszy potem, że mu z nią ubieżał

Na zawodniku936 Astolf, do swego też bieżał

I wskoczył nań i wodze wszytkie mu wypuścił

I za niem się, żeby go zgonił, w zawód puścił;

Chciał wołać: »Postój! postój!« ale mu ucięta

Gęba z głową już była od Astolfa wzięta.

85

Jednak się nic nie trwoży, mając całe nogi,

Bieży rączo, kładąc w bok koniowi ostrogi.