99. Zdrajco (...) Maranie brzydki! — wyraz marrano, pochodzenia hiszpańskiego, oznaczał pierwotnie Maura, który pozornie przyjął wiarę chrześcijańską; przeszedłszy do języka włoskiego, stał się, podobnie jak u nas cygan, imieniem pospolitym, przybierając znaczenie: „wiarołomca” lub „zdrajca”. Tłumacz uważał go tu jednak, jak się zdaje, za imię własne i pozostawił w brzmieniu oryginału; podobnie: XII 45, w. 3. [przypis redakcyjny]
100. podomno (daw.) — podobno. [przypis redakcyjny]
101. Almont — syn Agolanta, brat Trojana, stryj Agramanta, zabity przez młodzieńczego Orlanda pod Aspromonte. [przypis redakcyjny]
102. Mambryn — król saraceński, który prowadził wojnę z chrześcijanami, zabity przez Rynalda. [przypis redakcyjny]
103. Argala — syn Galafrona, króla katajskiego, brat Angeliki. [przypis redakcyjny]
104. Lanfuza — Saracenka, matka Ferata. [przypis redakcyjny]
105. trafić się z kim — spotkać się z kim. [przypis redakcyjny]
106. liście — r. n. [przypis redakcyjny]
107. wczesne — wygodne. [przypis redakcyjny]
108. liście — r. n. [przypis redakcyjny]