28

»Utni mi łeb — powiada — dla Boga cię proszę;

»Niech śmierć za upominek od ciebie odnoszę«.

Ale mu się ona wziąć żywot tak zbraniała,

Jako, że się on zbyć go napierał, widziała.

Potem się chcąc wszytkiego statecznie dowiedzieć,

Mówiła, aby jej chciał prawdziwie powiedzieć,

Ktoby beł i dla czego on zamek zbudował,

Z którego ludzie szkodził i tak barzo psował.

29