»Książęcia nade wszytkie insze albańskiego313.

8

»Miłowałam go z dusze, on też pokazował,

»Że mię także wzajemnie i szczerze miłował.

»Prawda, że twarz widziemy i słowa słyszemy,

»Ale co jest na sercu, wiedzieć nie możemy.

»Atolim ja wszytkiemu w on czas uwierzyła

»I ucześnikiemem go siebie uczyniła,

»Wpuściwszy go — o wielkie niebaczenie moje! —

»Gdzie beły królewnine ostatnie pokoje,