»Książęcia nade wszytkie insze albańskiego313.
8
»Miłowałam go z dusze, on też pokazował,
»Że mię także wzajemnie i szczerze miłował.
»Prawda, że twarz widziemy i słowa słyszemy,
»Ale co jest na sercu, wiedzieć nie możemy.
»Atolim ja wszytkiemu w on czas uwierzyła
»I ucześnikiemem go siebie uczyniła,
»Wpuściwszy go — o wielkie niebaczenie moje! —
»Gdzie beły królewnine ostatnie pokoje,