Orland szalony, tom I

by Ludovico Ariosto; Piotr Kochanowski

Btazenby beł, kiedyby i tę miał opuścić,

3

Z którąby Ksenokrates⁶³⁸ podomno⁶³⁹ wstydliwy

Nie bełby beł, niżli on, barziej wstrzemięźliwy.

Rzucił od siebie Rugier drzewo⁶⁴⁰ i tarcz swoję

I po częściach zdejmował z siebie ciężką zbroję,

Kiedy piękna królewna, srodze się sromając,

Na nagie członki oczy wstydliwe schylając,

Pierścień drogi na palcu swojem obaczyła,

Którego przez Brunella w Albrace pozbyła,