86

Potem prosi nie tylko, aby opuściła

Gniew słuszny, ale żeby siły z ich złączyła

I ku wielkiemu zaraz biegła obozowi,

Aby śpieszniejszy dał się ratunek królowi,

Gdzie sławę nieśmiertelną aż do nieba wzniesie,

Gdzie godne dzieł wspaniałych podarki odniesie;

Czego przez teraźniejszą spórkę557 mieć nie będzie,

Choć nieprzyjacielowi na garle usiędzie.

87