»A takie do białej płci szczęście wszędzie mieli,
»Iż wnet jem pozwolono wszytkiego, co chcieli.
»Jeśli oni podarki kosztowne dawali,
»Tysiąckroć upominki na zad droższe brali;
»Siła proszą pań, by jem chęć swą oświadczały,
»Lecz więcej tych, co się zaś w ich miłość wpraszały.
49
»W tej prowincyej miesiąc, a w tej dwa mieszkają,
»Nie ruszając się, aż gdy próbę pewną mają
»Osobliwej czystości białych głów i wiary;