Rynalda w krwawe szranki Marsa żelaznego.

92

I na brzegu u morza miejsce sobie dali,

Aby się o dobrego konia rozpierali;

Lecz wszystko swą mądrością mieni Malagidzi,

Co zbytniem czarnoksięstwem przyszłe rzeczy widzi,

I Rynalda na deszcze każe nieść na morze

Prócz naruszenia zdrowia piekielnej potworze768

Długoby pisać o tem — Gradasowi zasię

Zdał się Rynald niewieściuch marny po tem czasie.