Że się w sercu nie mogły zmieścić ich radości,
I żałując niezmiernie, że się nie poznali,
Kiedy w błędnem pałacu tak długo mieszkali,
I że się, będąc wespół z sobą, nie cieszyli
I tak wiele wesołych dni darmo stracili.
34
Jednak ona, jak mądra panna, w tem używa
Przystojnych kresów i tak chce mu być chętliwa,
Aby swoje uczciwe wcale zachowała,
A jego w pewności swej chęci zatrzymała;