»W moc miłości i serce, które od niej poszło,
»Do kochanych się oczu zarazem przeniosło.
»Nie wie, przypatrując się jej męskiem ubiorom,
»Jako dogodzić żądzom i swojem przemorom453,
»Bo kiedy myśli, że jest dziewica, z żałości
»Umiera, od okrutnej zagrzana miłości.
34
»Ktoby beł onego dnia widział jej wzdychanie
»I słyszał płacz i żałość i jej narzekanie,
»I samby beł z nią płakał. »Sroższa — tak mówiła —