»Iż nieużyta, serca kamiennego była;

»Bo u gmachu jej garło dał Ifis179 ubogi

»I szkaradną żałobą pyszne zmazał progi.

»Podle niej stoi Dafne180, Dafne nieszczęśliwa,

»Mąk wielkich, że uciekła przed Febem, zażywa.

13

»Ale któżby zliczyć mógł niefortunne duchy,

»Co już żadnej wyścia stąd nie mają otuchy?

»Nie mają, a niewdzięczność w głąb wszystkich wprawiła;,

»Pod temi niżej zdrajców mężczyzn ujrzysz siła,