»I o żadną na świecie rzecz barziej nie stoję,
»Jeno, abym skruszyła swe drzewo o zbroję,
»O zbroję Rugierowę«. Ledwo domówiła,
Najpiękniejszą twarz wstydem wdzięcznem zrumieniła.
76
Znowu Ferat rzekł do niej: »Niechaj szczęścia tego
»Dziś doznam, żebym męstwa mógł być godny twego.
»Raz skoczywszy, rozsądziem snadniusieńko275 sami,
»Kto w rycerskiem potkaniu lepszy miedzy nami.
»Jeśli mi się to przyda, co inszych potkało,