Ale tak wielkiej wagi i język łagodny

I pióro nie może mieć i rozum swobodny,

Choćby się najwścieklejszem jadem złość pukała,

Choćby najbarziej cnocie zazdrość ujmowała,

Aby ich najawniejsze chcąc zatłumić chwały,

Jakiejkolwiek zostawić części nie musiały,

Części, lub to niespełna, która jem należy,

A trwać będzie, póki dzień wciąż za dniem pobieży.

5

Nie pierwsza Harpalice314 i Tomirys315 była,