Szturm, który się tak barzo do tej doby srożył,
Ubłagał się1189 i gniew swój nakoniec położył;
Już Auster1190 i wiatr jemu poprzeczny ustawa,
A Afrykus1191 na morzu tyrannem zostawa.
52
Ten srodze dmie i gniewu używa bez miary
I wypuszcza z czarnawej gęby sprosne pary,
Wziąwszy do towarzystwa wicher prędki, który
Wzburzone wody miece ode dna do góry;
I tak mocno pcha okręt, że pręcej nie leci