Jeszcze się beł nie napił Astolf upragniony,
Kiedy wieśniak, który beł w lesie utajony,
Wypadł z chróstu i wodze1321 odwiązał koniowi
I wsiadszy nań, ujeżdżał na niem ku domowi.
Usłyszy on zgiełk Astolf i głowę od wody
Podnosi i widome widzi swoje szkody;
I nie pijąc, rad nierad, źrzódło zostawuje
I swojego złodzieja goni i szlakuje.
13
On wieśniak nie we wszytkiem biegu w on czas bieżał,