Ręką, językiem snadno przyjaciela srodze
Obrazi; a choć tego po czasie żałuje,
Słabo pierwszego grzechu troską poprawuje.
Tak ja darmo się ponno1681 trapię nieszczęśliwy,
Że mię na owę powieść gniew ruszył skwapliwy.
2
Aleć się i choremu często dość przydaje:
Po długiej cierpliwości klnie, ucięża, łaje
Ból przykry, któremu się stateczność wszelaka
Nie opiera i wola z niebieską jednaka;