Budowania, co moc ma żywota naszego,
I prosto się do rzeki piaszczystej udają,
W której ryby z czarnemi ptakami igrają.
Co imiona wynosił od Park w prędkiem biegu,
Tam staruszka ujrzeli onego na brzegu,
10
Wiecie o tem, nie wątpię, czerstwą starość jego
Wspomniałem w pierwszej1996 pieśni czasu niedawnego;
Bo choć mu letnie czoło zmarszczki poorały,
Choć bielsze nad śnieg włosy skronie okrywały,