»Uczynisz to nie jako z wrodzonej ludzkości,
»Co wielkiem ludziom, wielkiej przystoi śmiałości,
»Ale nadto oświadczysz te ochoty swoje
»Rycerzowi, którego szczerych ogniów znoje
»Stałej miłości grzeją i który cnotami
»Pod samemi wsławiony został niebiosami.
»AIe na cóż ta chwała, wielkie dzieła jego
»Na kształt Febusa świecą w południe jasnego?«
37
Wspaniała Bradamanta, której zawsze było