Zda się jem, białogłowskie jakby wrzaski były,
Politowania godne, co się precz szerzyły. —
Lecz o tem w drugiej pieśni, bo już strony moje
Nademdlawszy, zwykłe chcą mieć na czas pokoje.
Koniec pieśni trzydziestej szóstej.
XXXVII. Pieśń trzydziesta siódma
Argument
Smutny głos ciężkich żalów z narzekaniem biednem
Kompania serdeczna w rowie słyszy jednem.
Skoczą i swe prostują konie wyćwiczone