»Kwitnęły obyczaje, ludzkość zostawała
»W powadze, szczodrobliwość swój owoc dawała;
»A ociec, choć beł skąpy, przecież rad wygadzał
»Dobrem synom i wolej słusznej nie przeszkadzał.
44
»Jeśli się trafił kiedy gość, co jechał tędy,
»Lub umyślnie lub jakie zaniosły go błędy2124,
»Tak wdzięcznie beł przyjęty, tak uszanowany,
»Iż chęć obu rodzonych w sercu jego rany
»Pamiętnej wnet musiała uczynić miłości,