»Ta sława z ostatecznych kątów świata tego
»Przygnała mię, o królu, do ciebie samego,
»Niemniej i zazdrość, jeśli przyznam prawdę tobie,
»Bom w głowie fantazyą tę uprzędła sobie:
»W okrutnem przelewaniu krwie bić się z twojemi,
»Chcąc, aby przedniejszy pan miedzy europskiemi
»Różnej nie szczepił wiary; alić patrz odmiany:
»Dziś dla ciebie do boku mam miecz przypasany.
14
»Bo kiedym ci najbarziej i twem szkodzić chciała,