»Gdy męża niemasz w domu, gdy się drogą bawi;
»Przypominam, iż miłość szczera, wielkie straty
»Jakiejkolwiek nakoniec godne są zapłaty.
38
»Obruszywszy się zrazu, słuchać mię nie chciała,
»Wstydem najpiękniejszą twarz swą zafarbowała.
»Ale błysk pałających, jak ogień, kamieni
»Powoli twarde serce i surowe mieni:
»Odpowiada łagodniej, a we mnie wnętrzności
»Padają się, niestetyż, od wielkiej żałości!