Męstwa namalowała i lubej skromności,
Lecz nad te cnoty hojność jego wywyszszyła
Tak barzo, iż namiotu część ją zastąpiła.
88
A potem z nieszczęśliwem Insubrów książęciem2649,
Co beł zawołanemu Herkulowi zięciem,
Jako na wojnę jedzie i żądła wężowe2650
Rozpuszcza, co jady tchną smrodliwe, surowe,
I wiary jednakiej mu zawżdy dotrzymuje,
Lubo go gromi lubo fortuna piastuje.