»Chcąc królewnę osławić329 i wydrzeć jej cnotę.
»I dał mi znak, jako zwykł. Ja, com nie wiedziała
»I któram się nigdy tych zdrad nie domyślała,
47
»W białej, srebrogłowowej szacie haftowanej,
»W złote rózgi u dołu wkoło bramowanej,
»W czepku także ze złota, przetknionem miejscami
»Dartemi, cielistemi wszędzie jedwabiami,
»Jako się krom królewny żadna nie stroiła,
»Usłyszawszy zwykły znak, śpieszniem wychodziła