Do morza wciąż płynie, a płynie?

Oj czemu to serce, to smutne,

Od żalu się krwawi i ginie?

Oj płynie ta Wisła, ta biała,

Bo łzami wzbierają jej wody...

Oj krwawi się serce to smutne,

Bo nie zna wolności, swobody!

II (W pole, w pole, po padole...)

W pole, w pole, po padole,

Buja sokół siwy.