A jam z tych była, co wstali przed słońcem,
By końca wielkiej doczekać się nocy
Z sercem bijącem...
Lecz noc odlata na czarnych piór puchu,
I wschód w jutrzenkach różanych się pławi,
A w grobie twoim ni głosu, ni ruchu...
Ergo erravi?...
IV (I wiosna przyjdzie i kwiat rozwinie...)
I wiosna przyjdzie i kwiat rozwinie,
A z moich oczu nigdy nie zginie