Podaję tobie

I bratni duch za tobą w ślad

Pójdzie przez życie —

I otrze łzy, ukoi żal,

Kiedy w żałobie,

Straciwszy skarb w podróży tej,

Zapłaczesz skrycie».

Ufałam ja — i słów tych dźwięk

Pieścił me uszy;

I przyjaźń mi siostrzanych lic