— Wielki pustak nasza Hania!
Ale serce u niej złote:
Niech zobaczy gdzie sierotę,
Zaraz wszystko daćby rada,
Zaraz przy niej w piasku siada,
Zaraz pełno całowania...
— Wielki pustak nasza Hania!
Stara niania głową kręci:
Co to, co to się wyświęci?
Czy zmartwienie, czy pociecha?