89. Tyflis — ob. Tbilisi, stolica Gruzji. [przypis edytorski]
90. aga (tur.) — tytuł dowódcy wojskowego lub urzędnika cywilnego w Imperium Osmańskim, w plemiennych społecznościach kurdyjskich: wódz lub naczelnik wioski; obecnie tytuł grzecznościowy w krajach muzułmańskich (odpowiednik: pan). [przypis edytorski]
91. czybuk (z tur.) — cybuch, długa część fajki łącząca główkę z ustnikiem; tu: fajka. [przypis edytorski]
92. złom — blok skalny, odłupany kawał kamienia. [przypis edytorski]
93. birun — część domu, zamieszkana przez mężczyzn. [przypis autorski]
94. kebaby — kawałki baraniny pieczonej na rożenkach. [przypis autorski]
95. czadur — [dziś popr.: czador; red. WL], płaszcz jedwabny u kobiet z wyższej sfery, kretonowy lub satynkowy u biednych; zawsze czarny lub ciemnogranatowy. Nie wolno im wychodzić bezeń na ulicę. Nałożony na głowę, do stóp samych spada. [przypis autorski]
96. szarawary — szerokie, długie, bufiaste spodnie noszone na Wschodzie. [przypis edytorski]
97. Frengistan — Europa. [przypis autorski]
98. kohol a. kohl (z ar.) — czarny kosmetyk do makijażu wyrabiany na bazie sproszkowanego antymonu; używany w starożytnym Egipcie, początkowo stosowany jako środek ochronny i leczniczy na choroby oczu, rozpowszechniony na Bliskim Wschodzie, w Azji i Afryce. [przypis edytorski]