— Młodszego? — uśmiechnął się. — Któryż to? Rejent czy radca?
— Radca przecież żonaty!
— A rejent wdowiec. Prawda! Zatem rejent młodszy. Tego zna lepiej mój ojciec, bo grywają w winta i bywają razem w Karlsbadzie. Czy on prowadzi interesa pani radczyni?
— Nie. Bywa u mnie! — odparła wymijająco.
— Panie Andrzeju — zagadnęła Tunia — czy to prawda, że nasz Markham spirytysta318?
— Wątpię, chyba dlatego, że zapewne bawi pannę Emilę rozmową o związku dusz.
— Nieznośny pan jest! — nadąsała się narzeczona, a Tunia rzekła:
— Wolskie rozpowiadają, że ma jakieś medium319 i po nocach urządza jakieś seanse!
— Widocznie Wolskie lepiej ode mnie wiedzą, jak Markham spędza noce, bo ja o niczym podobnym nie wiem.
— Czego Wolskie nie wymyślą! — mruknęła radczyni.