216. rezon (z fr. raison) — pewność siebie, śmiałość, rezolutność. [przypis edytorski]
217. flama (przestarz., z łac. flamma: płomień) — osoba (zwłaszcza kobieta) będąca w danej chwili obiektem czyjejś przelotnej miłostki, romansu. [przypis edytorski]
218. trubadur — średniowieczny wędrowny poeta i śpiewak dworski w Prowansji (ob. płd. Francja), twórca i wykonawca przede wszystkim poezji miłosnej. [przypis edytorski]
219. bałamucić (daw.) — kokietować, uwodzić. [przypis edytorski]
220. Un peu de flirt par dépit! (fr.) — nieco flirtu na złość. [przypis edytorski]
221. Un, deux, trois, capitaine et roi! (fr.) — dosł.: raz, dwa, trzy, kapitan i król; fragm. dziecięcej rymowanej wyliczanki, używanej do wykluczania kolejnej osoby z dalszej zabawy. [przypis edytorski]
222. rachować — dziś raczej: liczyć. [przypis edytorski]
223. lombard — zakład udzielający pożyczek pod zastaw przedmiotów wartościowych. [przypis edytorski]
224. satyr (mit. gr.) — jedna z istot wchodzących w skład orszaku Dionizosa, boga wina i dzikiej natury; satyrowie byli przedstawiani jako ludzie z koźlimi nogami i uszami, kojarzono ich z pożądaniem i lubieżnością. [przypis edytorski]
225. J’ai failli vous prendre au seriéux! (fr.) — omal nie potraktowałam pana poważnie. [przypis edytorski]