611. Ozanam, według słów jednego z jego nauczycieli, był w gronie kolegów swoich najbardziej przez wszystkich ukochanym... — ibid., s. 17. [przypis autorski]
612. Słodką dla mnie pociechą, mówił on już na schyłku życia, jest pewność, że broniąc zawsze prawdy z energią, nikogo nigdy nie znieważyłem... — Mgr. Baunard, op. cit., s. 436. [przypis autorski]
613. która tak w dusze pojedyncze, jak i w instytucje społeczne wniosła dwa uczucia... — por. Ouvres, t. I, s. 78. [przypis autorski]
614. choćby ludzie wszyscy wyrzekli się Chrystusa, to w niewysłowionej słodyczy komunii... — Oeuvres, t. XI, s. 382. [przypis autorski]
615. ideą bezlitosną, która wiecznie dręczy człowieka, każe mu gardzić wszystkim, co zna... — Oeuvres, t. I, s. 69. [przypis autorski]
616. Poznałem całą grozę wątpień, co żrą serce... — Oeuvres, t. I, s. 44. [przypis autorski]
617. On w myśli moje wprowadził ład i światło... — ibid. [przypis autorski]
618. trzeba widzieć zło takim, jakim jest, a ono jest straszne — Oeuvres, t. I, s. 50. [przypis autorski]
619. albowiem Piękno absolutne polega na absolutnej harmonii przedmiotów Bożych... — ibid., s. 66. [przypis autorski]
620. Tu sciebas, quid patiebar, nullus hominum (łac.) — Ty wiedziałeś, co cierpiałem, a nikt z ludzi (Augustyn, Wyznania VII 7). [przypis edytorski]