To jest miłości wicher, Panie, w moich rejach1,
Miłości, Boże mój! burzy raczej i rozpaczy.
Spięte ostrogą serce,
Świecące ciało niebieskie.
Tedy cóż za pęknięcie?
Wszeteczność2! Na nieszczęście!
Przypisy:
1. reja — poprzeczne drzewce przymocowane do masztu, u dołu których przyczepiano żagiel. [przypis edytorski]
2. wszeteczność (daw.) — rozpusta; nieprzyzwoity postępek. [przypis edytorski]