Mój kochany, odpisz ty już raz co tej Natalce, żeby mnie nie męczyła ciągle swoimi listami. Wczoraj znowu pisała do mnie, zapytując, co się z tobą dzieje, czyś chory lub gdzie wyjechałeś, że jej nie odpisujesz.
JULIUSZ
Głupia dziewczyna. Cóż ona sobie myśli, że ja wiecznie będę się nią zajmował?
KAROL
A ja ci mówiłem, że niepotrzebnie zaawanturowałeś się w tę znajomość.
JULIUSZ
To był rodzaj sportu, mój drogi. Widziałeś przecie, że o posiadanie Natalki dobijała się cała złota młodzież, synowie najpierwszych rodzin w Wiedniu. Zdystansowałem Niemców i zdmuchnąłem im dziewczynę sprzed nosa. Zadałem tym niemało szyku wtedy. Ale teraz inna rzecz. Odkąd wstąpiłem na drogę pracy i obowiązków, znać jej nie chcę i nie mogę. Nie wypada mi.
KAROL
To bardzo ładnie z twojej strony. Ale cóż ja mam robić z listami tej facetki?