To lepiej. Będziemy mieli więcej czasu dla siebie.
Podaje rękę Karolowi, którą on z wdzięcznością całuje.
ŻURYŁO
I gospodarstwa trzeba przypilnować, wszędzie zajrzeć, rano wstać...
KAROL
Panna Bronia zawołana gosposia, żeby ojciec wiedział, jakie ciastka piecze...
ŻURYŁO
Także strzelił. Jemu się zdaje, że jak panna smaży konfitury i dobre ciastka piecze, to już gospodyni całą gębą. A to tylko zabawka, i do tego kosztowna zabawka, bo cukru nastarczyć nie można. Do Broni. A u mnie, widzisz, aniołku, oszczędność to grunt. To mój nałóg, moja choroba. A jakże...
BRONIA
To cnota, proszę pana...