614. Velut (...) vento — Catullus, Carmina, 25, 12. [przypis tłumacza]
615. Semper (...) furore — Cicero, Tusculanae disputationes, IV, 23. [przypis tłumacza]
616. ut maris (...) queat — Cicero, Tusculanae disputationes, V, 6. [przypis tłumacza]
617. Czyż to nie jest zuchwalstwem ze strony filozofii mniemać (...) dwie naturalne drogi, aby wnijść do komory bogów i przeznać bieg losów, to szał i sen — myśl zawartą w tym ustępie zaczerpnął Montaigne z Cycerona: O wróżeniu (De divinatione), I, 57. [przypis tłumacza]
618. cale — całkiem, zupełnie. [przypis edytorski]
619. przyroda (daw.) — natura, charakter. [przypis edytorski]
620. Qualis (...) relinquit — Vergilius, Aeneida, XI, 624. [przypis tłumacza]
621. Kleantes Samijczyk (...) wpadł na myśl twierdzić, iż to ziemia się obraca — Plutarch, O obliczu widniejącym na tarczy księżyca, 4. [przypis tłumacza]
622. Nicetas z Syrakuzy (...) wpadł na myśl twierdzić, iż to ziemia się obraca — Cyceron, Księgi akademickie (Academica), IV, 39. [przypis tłumacza]
623. Sic volvenda (...) honore — Lucretius, De rerum natura, V, 1275. [przypis tłumacza]