589. Potym gdy go namawiali pochlebcy, aby był dał jaki słup wielki postawić gdzie, a na obraz swój na wieczną pamiątkę swoję (...) — Rej omyłkowo przypisuje Aleksandrowi Wielkiemu pogląd spartańskiego króla Agesilaosa, por. Ksenofont Agesilaos XI 7 (także: Plutarch, Żywoty równoległe. Agesilaos 2, Powiedzenia królów i wodzów. Agesilaos 12). [przypis edytorski]
590. Kserkses (ok. 518–465 p.n.e.) — król perski, w 480 roku p.n.e. wyruszył z ogromną, wielonarodową armią na podbój Grecji; kiedy jego flota została pokonana w bitwie pod Salaminą, powrócił do Azji, pozostawiając w Grecji część armii pod wodzą Mardoniusza; rok później wojska Greków rozbiły ją w bitwie pod Platejami, co zakończyło perską wyprawę wojenną. [przypis edytorski]
591. Jedenże się obrał Lacedemończyk, który mu powiedał (...) — był to Demaratos, pozbawiony tronu król Sparty, który schronił się na perskim dworze Dariusza, poprzednika Kserksesa; rozmowę opisuje Herodot (Dzieje VII 101 i nast.). [przypis edytorski]
592. foremny (starop.) — zręczny, trafny. [przypis redakcyjny]
593. w turniru (starop.) — w czasie turniejów, igrzysk. [przypis redakcyjny]
594. prawy (starop.) — prawdziwy. [przypis edytorski]
595. Hektor (mit. gr.) — bohater Iliady, najdzielniejszy obrońca Troi, wcielenie cnót rycerskich. [przypis edytorski]
596. nokciu (starop.) — nikczemniku, któryś i paznokcia nie wart. [przypis redakcyjny]
597. stanowi (starop.) — osobie. [przypis redakcyjny]
598. folgują (starop.) — wzgląd mają. [przypis redakcyjny]